Lugha hizi zina faida gani?

Suala hili linaweza kuangaliwa kwa mitazamo miwili:

Kwa mtazamo wa kisayansi:

Kila kauli, hata ikiwa fupi, inalingana na kuonyesha uhalisia fulani. Kuzungumza kunageuka kuwa shughuli ya werevu wa kudumu, inayohusu kusema au kueleza idadi isiyo na kikomo ya uhalisia kwa namna inayobanwa na hazina ndogo ya maneno na kanuni maalum za kisarufi. Kwa hiyo kupata neno sahihi, katika muktadha maalum wa kuelezwa, ni changamoto na mafanikio ya kudumu. Kuhusiana na hilo, zaidi ya hayo, hazina za maneno na michanganyiko inayowezekana hutofautiana sana kutoka lugha moja hadi nyingine.

Neno la Kijerumani 'Autohaus' – lenye maana halisi ya 'nyumba ya gari' – linaonyesha mahusiano ya kimaana yasiyokuwepo katika usemi wa Kifaransa "concession automobile" (duka la kuuzia magari). Moja linaweza kurejelea jengo kwa urahisi, jingine chapa ya kibiashara. Hapa tunaona kwamba uwezekano wa kucheza na maneno, miunganiko ya kimaana inayoweza kuwasilishwa, na njia tofauti za kutambua uhalisia mmoja, hutofautiana sana kati ya lugha. Kwa upande mwingine, ukweli kwamba lugha mbili zinaweza kuwa na maneno yenye maana-dokezi tofauti hivyo unamaanisha kwamba uhalisia wenyewe, uhalisia wa 'duka la magari' au uhalisia wa 'nyumba ya gari', hutofautiana sana kulingana na miktadha maalum.

Ikiwa maneno yanajenga uhalisia maalum, lazima pia yatii uhalisia huo.
Kwa hiyo uhusiano kati ya maneno na ulimwengu halisi ni wa kidialektiki. Mwendo huu wa kudumu wa pande mbili unalingana na shughuli ya kufikiri. Kupata neno sahihi la kufasiri uhalisia pia ni kujenga uhalisia fulani unaotegemea neno lililotumiwa. Ni kwa maana hiyo ambapo inaweza kusemwa kwamba lugha ni 'mtazamo maalum wa ulimwengu',
kwa kuwa lugha fulani inatuwezesha kusafiri mbele na nyuma kati ya lugha na uhalisia,
kutokana na, na ndani ya, mfumo wa kanuni ambao lugha hiyo inaulazimisha. Kila kitu kinaweza kusemwa katika kila lugha, lakini kile kinachosemwa, uhalisia unaofasiriwa, daima utatofautiana kutoka lugha moja hadi nyingine.

Ikiwa njia fulani ya kutumia lugha itatoweka, njia fulani ya kufikiri pia hutoweka. Hapo ndipo mtu hutambua hasara ambayo kutoweka huko kunaweza kusababisha katika nyanja kama utafiti wa kisayansi, uzalishaji wa kisanaa au maisha ya kiakili kwa jumla.

Kwa mtazamo wa kisiasa:

Hakuna sababu kwa nini njia fulani ya kutumia lugha iwe na thamani ndogo kuliko nyingine.
Hakuna njia mahususi ya kuzungumza inayoweza kuchukuliwa kuwa bora kuliko njia nyingine yoyote.
Kuunga mkono kikamilifu usawa wa lugha ndiyo njia pekee ya kufungua mjadala kuhusu demokrasia ya kweli ya kilugha, na hatimaye kuunda mfumo ambamo haki ya kutumia, kurithisha na kukuza lugha ya mtu, pamoja na haki ya kuchukua hatua juu ya lugha yenyewe (katika mchakato wa kufafanua kiwango sanifu, katika matumizi ya maandishi, katika michakato ya kubuni na kuazima maneno) inahakikishwa na kudhibitiwa.

Kwa vitendo, lugha nyingi zinamaanisha gharama na matatizo makubwa ambayo hayawezi kupuuzwa lakini yanayoweza kudhibitiwa. Hata hivyo, ukweli kwamba lugha inaweza kuwa na idadi ndogo tu ya wazungumzaji hauhalalishi kwa vyovyote kwamba itengwe, kama vile ukweli kwamba mtu anaweza kuwa mgonjwa au maskini hauhalalishi kwamba atengwe kijamii. Demokrasia ina gharama yake.